Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Σταλινολογία και διώξεις των Ελλήνων Ποντίων επί Στάλιν



Το άρθρο αυτό του Ριζοσπάστη, με ημερομηνία 25 Δεκεμβρίου, που υπογράφεται από τον Αναστάστη Γκίκα , δόκτωρα πολιτικών επιστημών , θέλει να μας πείσει ούτε λίγο ούτε  πολύ ότι οι εκτοπίσεις,  οι εκτελέσεις , οι βασανισμοί  και παραβιάσεις εν γένει των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνέβησαν στην διάρκεια της περιόδου της Σταλινικής Τρομοκρατίας (1936-1938) είναι " η κόκκινη τρομο-υστερία - τρομο-λαγνεία , που καλά κρατεί" ή και μια συστηματική προσπάθεια προπαγάνδας των τελευταίων 80 χρόνων.

Είναι λίγο κωμικό να μιλά για προπαγάνδα,  το  κατεξοχήν όργανο προπαγάνδας του ΚΚΕ στην Ελλάδα και αυτοί που γνωρίζουμε πόσο μεγάλη ανοχή έχουνε στην άλλη άποψη. Τέλος τέλος νομίζω ότι στην Ελληνική Δημοκρατία μπορούμε να λέμε την γνώμη μας, χωρίς να ζητάμε την έγκριση των διανοουμένων του Περισσού.

Ευτυχώς όμως για εμάς που γνωρίζουμε (αν και σύμφωνα όμως με τον κύριο Γκίκα οι νεότεροι δεν έχουμε μνήμη και φαίνεται να είναι αυτό πολύ βολικό), και είμαστε απόγονοι των ανθρώπων που επιβίωσαν της κτηνωδίας του Σταλινικού καθεστώτος, δεν μπορούμε παρά να αντιδράσουμε στα όσα κατασκευασμένα και εν πολλοίς ανακριβή γράφει στο εν λόγω άρθρο. Κι αυτό μόνο για να προστατέψουμε την μνήμη των προγόνων μας που έσβησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κάτω από άθλιες συνθήκες, χωρίς κατηγορία και χωρίς δίκη. Ή μάλλον υπό την γενικότερη κατηγορία "Εχθροί του Λαού".

Τα επιχειρήματα είναι αστεία. Μάλλον πρόκειται για συνονθύλευμα επιχειρημάτων, ατάκτα παρατιθέμενων μήπως και προσκαλέσουν κάποια εντύπωση ή καλύτερα σύγχυση. Το γεγονός ότι πολλοί Πόντιοι πολέμησαν στον Σοβιετικό Στρατό (λες και σε συνθήκες πολέμου έχεις άλλη επιλογή) δεν συμψηφίζεται  σε καμία περίπτωση με  τις θηριωδίες ενάντια σε αθώους πολίτες. Ο κύριος Γκίκας μιλά ανέξοδα , υπερασπίζεται τον καλό "Πατερούλη" που έδωσε και θέση σε έναν Πόντιο καλλιτέχνη.  Να μην ξεχάσουμε να τον ευχαριστήσουμε για την προσφορά του.

Η ωμή βία μιας νέας αδίσταχτης και σκληρής εξουσίας , στο όνομα της χειραφέτησης και της εργατικής τάξης , εξόντωνε ανθρώπους του μόχθου (γιατί τέτοιοι ήταν οι πρόγονοί μου) και άφηνε πίσω απροστάτευτες πολυμελείς οικογένειες και μικρά παιδιά χωρίς γονείς. Ότι πιο γλοιώδες και σιχαμερό έμπαινε στην υπηρεσία αυτής της εξουσίας , όπου τα κατώτερα ένστικτα μνησίκακων ανθρώπων οδήγησαν ολόκληρες οικογένειες στην καταστροφή.

Λυπάμαι κύριε Γκίκα ...υπηρετείτε άριστα την προπαγάνδα του Ριζοσπάστη και του ΚΚΕ στην Ελλάδα, αλλά δεν πρόκειται να ξεχάσουμε αυτά που είναι μνήμες και βιώματα των προγόνων μας.
Θεωρώ ότι το κομμάτι της ιστορίας αυτών των ανθρώπων μένει ακόμα να γραφτεί και συγχαίρω όσους  προωθούν  την ιστορική έρευνα για την άγνωστη  αυτήν πτυχή της ιστορίας του ελληνισμού.

Η απάντηση στα ασύστολα ψεύδη και την προπαγάνδα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ έχει δοθεί αρχικά στο Infomedia.

Με βίντεο ντοκουμέντο , που μπορείτε να δείτε εδώ:


Ενώ η αρχική δημοσίευση ήταν στο http://pontosandaristera.wordpress.com. 


Αυτά για εκείνους που θέλουν να δούν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Για  εμάς όμως που οι οικογένειές μας υπήρξαν θύματα αυτής της ιστορίας ξέρουμε πολύ καλά τους ανθρώπους μας που χάθηκαν στα κάτεργα και δεν είδαμε ούτε τα κόκκαλα τους.  Άνθρωποι του μόχθου , μετανάστες στην Ρωσία από την Τραπεζούντα, με μεγάλες φαμίλιες. Ο παππούς μου και ο αδερφός του , τους πήραν απανωτά τον έναν μετά τον άλλον , κι ας ήταν το μοναδικό στήριγμα για τις οικογένειες τους που έμειναν πίσω ξεκρέμαστες. Δεν τους ξαναείδαν ...Αργότερα οι οικογένειες αυτές εκτοπίστηκαν στον Καζαχστάν, συγκεκριμένα στο Τεμιρτάου, όπου προσπάθησαν να επιβιώσουν στις σκληρές συνθήκες της στέππας. Το 1957, αν δεν απατώμαι, και μετά τον θάνατο του Στάλιν, οι αρχές έστειλαν μια επιστολή στην γιαγιά μου με την οποία της ζητούσαν συγνώμη και την ενημέρωναν ότι ο άντρας της είχε πεθάνει στην φυλακή ( η αλήθεια φυσικά ήταν ότι τον εξόντωσαν).

Φυσικά δεν περίμενα κάτι καλύτερο από τον Ριζοσπάστη. Όταν η ιστορία τους διαψεύδει είναι γι'αυτούς απλά λάθος και πρέπει να εξοβελιστεί. Από την πλευρά μου θεωρώ όμως την αντίδραση μου ως ελάχιστο χρέος στην μνήμη των συγγενών μου που υπέφεραν και βασανίστηκαν άδικα ...






Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

Ζητείται μάστορας και ας είναι και από Βαρκελώνη....




Posted by Picasa 

Στην πιο πρόσφατη εθνική επέτειο και εκμεταλλευόμενοι τις αργίες βρεθήκαμε για μια ακόμα φορά στην Μόλιστα. Με σκοπό περισσότερο να χαλαρώσουμε και να ξεφύγουμε από την καθημερινόητα της πόλης, αλλά και για να δούμε και το σπίτι μετά τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου, μιας και περάσαμε καινούργιες κάνουλες (κοινώς λούκια) και θέλαμε να κάνουμε έναν τελικό έλεγχο για διαρροές και υγρασίες.  Μείναμε συνολικά γύρω στις τρεις μέρες , όχι και πολύ ...το σπίτι δεν έχει θέρμανση και βρίσκεται ακόμα υπό επισκευή. Αυτό βέβαια δεν μας εμποδίζει να μένουμε , όποτε πάμε ,  μιας και δεν μένουμε μόνιμα ...Οι εργασίες που πρέπει να γίνουνε είναι πολλές και ποικίλλες. Πρώτα απ΄όλα το τζάκι που βλέπετε πρέπει να καθαριστεί εξωτερικά (ήδη έχω κάνει μια αποτυχημένη προσπάθεια) για να φύγουν κάτι παλιά πλαστικά χρώματα κολλημένα πάνω στην πέτρα και να μπούν και οι διακοσμητικές πλάκες που είναι απαραίτητες από πάνω για να ομορφύνει. Προς το παρόν το καίμε και αυτήν την φορά ιδίως το μπουμπουνίσαμε τόσο που σκάσαμε από την ζέστη.
Υπάρει βέβαια και μια σόμπα στην κουζίνα ...που κρατά σε ικανοποιητική θερμοκρασία τον χώρο και μάλλον θα βολευτούμε με αυτήν και στο μέλλον. Οι άλλοι χώροι του σπιτιού δεν έχουν θέρμανση ακόμα , αλλά κάτι τέτοιο είναι συνηθισμένο στα χωριά. Το πολύ πολύ σκέφτομαι να βάλω άλλη μια σόμπα στην σάλλα του πάνω ορόφου.
Στον χώρο της κουζίνας πρέπει να μπει το ταβάνι και να γίνουν τα ντουλαπάκια. Είναι μάλλον θέμα χρόνου και όχι τόσο χρημάτων.
Μετά είναι τα πατώματα που πρέπει να ξαναφτιαχτούν στον προθάλαμο , αλλά και στον πάνω όροφο. Η εσωτερική ξύλινη σκάλα είναι σε καλή κατάσταση αλλά θα χρειάζεται ένα καλό και περιποιημένο βάψιμο.
Μένουν τέλος τα ταβάνια :



το συγκεκριμένο χρονολογείται από την εποχή που χτίστηκε το σπίτι,  κάπου λίγο πριν ή μετά το 1913.  Το σχέδιο του (βλ. αυτό από τα αριστερά), θεωρώ ότι είναι καταπληκτικό, αλλά χρειάζεται  να γίνει μια επισταμένη συντήρηση γιατί έχει πάρει κάπως. Η αλήθεια είναι πως ρωτήσαμε και βρήκαμε έναν μάστορα που ασχολείται με τις εργασίες αυτές...και μάλιστα ήρθε και είδε την δουλειά. Με την ευκαιρία λοιπόν της παρουσίας μας εκεί τον πήραμε τηλέφωνο για να μας δώσει προσφορά και εφόσον συμφωνούσαμε να του αφήσουμε τα κλειδιά του σπιτιού.
Στάθηκε αδύνατο να τον πετύχουμε παρά τις επανειλλημένες κλήσεις μας στο κινητό του ....Στην Κόνιτσα που πήγαμε για να τροχίσουμε την αλυσίδα από το αλυσοπρίονο προσπαθήσαμε και πάλι να τον αναζητήσουμε ρωτώντας που βρίσκεται ....ούτε όμως ο ίδιος ο μαγαζάτορας κατάφετε να τον εντοπίσει αν και προσφέρθηκε φιλότιμα. Μάθαμε όμως ότι είναι καλά και έτσι δεν ανησυχούμε γι΄αυτόν..(μάλλον θα πρέπει να ψάξουμε για άλλον). Ας είναι και από Βαρκελώνη που λέει ο λόγος.
Ως φαίνεται, υπάρχουν μια σειρά από ιδιότυποι κανόνες στην αγορά της Κόνιτσας , πράγμα που το συναντάς μόνο σε μικρά μέρη (και όχι σε όλα ) της Ελλάδος ...Έτσι περνώντας Σάββατο μέρα από κει με προορισμό το χωριό , διαπιστώσαμε με έκπληξη ότι το ψωμί είχε εξαντληθεί σε όλους τους φούρνους γύρω στις 12 ...κινδυνεύσαμε να μείνουμε άψωμοι για όλο το τριήμερο. Ευτυχώς βρέθηκε τελικά μια φρατζόλα σε ένα πρατήριο άρτου  πιο κάτω.
Στην μικρή αυτή πόλη υπάρχει μια χαρακτηριστική χαλαρότητα που οφείλεται μάλλον στο γεγονός ότι η κίνηση και ο τζίρος είναι δεδομένος και βαίνει μειούμενος , αφού η περιοχή φθίνει πληθυσμιακά και επομένως και οικονομικά. Οι άνθρωποι δεν έχουν λόγο να αγχώνονται ...ότι είναι να γίνει , θα γίνει έτσι κι αλλιώς ...κι αν βαρεθούν να περιμένουν τον επόμενο πελάτη , που μπορεί να μην φανεί τέλος τέλος ...το πατάν και έναν κλείδωμα και πάνε να πιούν κάνα τσίπουρο.
Κατά τ΄άλλα τα περάσαμε ήσυχα χουχουλιάζοντας μπροστά στο τζάκι , ψήνοντας παϊδάκια και κάστανα και πίνοντας άφθονο κρασί που είχαμε πάρει από την Κόνιτσα...ένας ντόπιος που μας έδωσε ένα μπουκάλι κόκκινο από το περσινό, αποδείχτηκε ξινισμένο (το κράτησα να το κάνω ξύδι). Τα απογεύματα πηγαίναμε στο καφενείο όπου συγκεντρώνονταν και οι κυνηγοί που επιδίδονται στο θεάρεστο έργο να εξαφανίσουν ότι είδος πανίδας έχει απομείνει ...το να συζητά κανείς μαζί τους εν τέλει θεωρώ ότι είναι μάταιο. Άντε να αποδείξεις ότι ο τροφοσυλλέκτης κυνηγός ανήκει σε μια άλλη εποχή που έχει παρέλθει χωρίς επιστροφή...ότι πολλά είδη της άγριας πανίδας είναι υπό εξαφάνιση και ότι αν συμβεί αυτό θα είναι καταστροφικό και για μας τους ανθρώπους...Είναι σαν να χτυπάς στου κουφού την πόρτα...
Στο καφενείο βρήκα αναρτημένο έναν πίνακα  !!!!!!! Είναι η απεικόνιση του Γανναδιού έτσι όπως φαίνεται στο έμπα του χωριού.....Τον φωτογράφησα και τώρα σκέφτομαι να ζητήσω την άδεια από τον δημιουργό του για να  το ανεβάσω εδώ ...το έργο θυμίζει απόπειρες πριμιτίφ ζωγράφων  με μια τεχνοτροπία νατουραλιστική. Αν και δεν είμαι ο πιο  κατάλληλος  να μιλώ για την τέχνη, εντούτοις  εκτιμώ την προσπάθεια ανθρώπων που δεν το βάζουν κάτω και σε πείσμα των καταστάσεων επιμένουν να δημιουργούν και να προσφέρουν ....Αλλά για τον συγκεκριμένο άνθρωπο ελπίζω να μιλήσω μια άλλη φορά....

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

Ζακοπάνισμα με τραίνο το χειμώνα....



Σύντροφοι εσείς συμπλογκαιράδες που είστε και διεθνισταί ....ίσως το θέμα του ποστίου ετούτου σας φανεί αν μη τι άλλο,  ενδιαφέρον.
Επειδή τυγχάνω εδώ και δύο έτη περίπου ανερχόμενος εσπεραντιστής (εξυπακούεται δε εσπεραντιστής διεθνιστής), έλαβον μέσω τβιτερίου μυνήματος (tweeter) μυστήριον τινά πρόσκλησιν για να παρακολουθήσω εβδομαδιαία συνάντηση  (περιττόν να ανοίξετε το λινκ ετούτο οι μη ομιλούντες την εσπεραντικήν) στα απόμερα και κρημνώδη όρη των Πολωνικών Καρπαθίων εγγύς των συνόρων μετά της Σλοβακίας. Η πόλις που θα φιλοξενήσει αυτήν την διεθνούς χαρακτήρα συνάντησιν έχει το όχι και τόσο περίεργο για τα πολωνικά όνομα Ζακοπάνιε και είναι γνωστή για το περίφημο χιονοδρομικό της κέντρο , αλλά και τις προπολεμικές συναντήσεις σταλινικών και ναζί (σε πολωνικό έδαφος!!!!) προκειμένου να εξαφανίσουν την Πολωνία από τον χάρτη ...πράγμα που δεν επετεύχθη προς μεγάλη τέρψιν των Πολωνών. 
Στην προσπάθεια να κλείσω πτήσιν  προς Κρακοβίαν περίεργος τινά ιδέα διήλθεν την κεφαλήν μου για διευρωπαϊκό ταξίδιον με αμαξωτό σιδηρόδρομο ή διασιδηρόδρομον αγγλιστί ονομαζόμενον και Interrail. (και αυτό το λινκ μη επιχειρήσετε να διαβάσετε οι μη ομιλούντες βαρβαρικάς γλώσσας...η ελληνική ημών οικουμενική γλώσσα απουσιάζει και από αυτό το τοπίο). Διαπίστωσα ότι η κάρτα ταξιδίου ''InterRail Global Train Pass'' κοστίζει δια την δευτέραν θέσιν περί τας διακοσίους πενήντα ευρώας νομισματικάς μονάδας και για 5θήμερον ταξίδιον σε διάστημα 10ημέρου.
Με προχείρους υπολογισμούς και αλλεπάλλες αναζητήσεις στον γκούγκλη κατάφερα ως άλλος Αρχιμήδης να προσδιορίσω τελικά ότι από Θεσσαλονίκη έως Βουδαπέστη απαιτείται 35 ώρος διαδρομή, εάν βέβαια δεν αποφασίσει κάποιος να ξεναγηθεί εις Σόφια ή Βουκουρεστίους  δεδομένου ότι έχουν ένα αρχιτεκτονικό αν μη τι άλλο ενδιαφέρον. Από εκεί πάλι έως την Κρακοβία είναι τουλάχιστον δέκα ώρες  μέσω Μπρατισλάβας. Φτάνοντας στην Κρακοβία κανείς είναι πλέον πολύ κοντά στον προορισμό του , εκτός και αν νοσταλγήσει να πάει ανατολικότερα (drag nach Osten) .....πράγμα που μου συμβαίνει ενίοτε δεδομένων των δεσμών μου με την αχανή και αρκουδοτρόφο Ρωσία. 
Κοιτάζοντας όμως στον Μοναχικό Πλανήτη κάτι κριτικές για την διαδρομή Μπρατισλάβα - Κρακοβία, διαπίστωσα μια αυξημένη καχυποψία των αγγλοσαξόνων προς την εν λόγω διαδρομή και αναφορές για κλοπές αποσκευών εντός των κλιναμαξών...Η είδησις αυτή με ανησύχησε σφόδρα σε βαθμό να σκεφτώ να εγκαταλείψω την απόπειρα ταξιδίου μου μέσω των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων. 
Δεν γνωρίζω τι θα αποφασίσω τελικά αγαπητοί μου συμπλογκεράδες ...αφού τελευταίως τα ύψη μου προκαλούν ίλιγγο (όπως και οι μετεπιβιβάσεις στα αεροπλάνα) και η Κρακοβία δεν διαθέτει λιμάνι προκειμένου να μεταβώ ακτοπλοϊκώς. Σκέπτομαι μόνο ότι πάντα με γοήτευε αυτή η άλλη ευρώπη , η κεντρική, με την ποικιλλοχρωμία της, τους εξαίσιους μουσικούς της και τον πολιτιστικό της πλούτο αν και ποτέ δεν άδραξα την ευκαιρία να την επισκεφτώ. Θυμάμαι και για τον προπάππο μου που ξεκίνησε σαν κερατζής και πέρασε χρόνια ολόκληρα στο Βουκουρέστι  ...ήταν γαμπρός στο Γανναδιό και ξενιτεύτηκε πολύ γρήγορα για την Ρουμανία που ήταν γεμάτη τότε με κοινότητες ελληνικές (εκείνος βέβαια πηγαινοέρχονταν με τα μουλάρια και τα άλογα..που σιδηρόδρομοι τότε). Μπορεί να θέλω να περπατήσω τελικά στους δρόμους της πόλης που ζούσε κάποτε ένας προγονός μου ...ποιός ξέρει; 
Αν έστω  και το ελάχιστον  της περιέργειας σας έχω κινήσει με τούτο εδώ το ποστίον , αγαπητοί μου συνμπλογκαιράδες ...αφήστε τότε κάποια σχόλια και παρατηρήσεις που ίσως βοηθήσουν την ταπεινότητά μου να λάβει την κρίσιμον απόφασιν...


Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

Fox Glacier, Νέα Ζηλανδία


Fox Glacier, New Zealand, première mise en ligne par locationindependent.
Αγαπητοί μου φίλοι...μια και δεν είμαστε τοπικιστές , ιδού μια φωτό από παγετώνα στην Νέα Ζηλανδία. Ωραίες οι ομορφιές της χώρας μας, αλλά και οι άλλοι δεν πάνε πίσω , όπως και να το κάνουμε...

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

ΒΚοντακτε ή VKontakte

Πρόκειται για το Ρωσικό Facebook ...από το οποίο έχει δανειστεί  πολλά στοιχεία και δυνατότητες. Περιλαμβάνει κυρίως το ρωσόφωνο κοινό από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ αλλά και σοβιετικούς μετανάστες στην δυτική ευρώπη....Προτιμούν ως  φαίνεται τον δικό τους κόσμο , παρά να αναμιγνύονται με τους αγγλοσάξονες. Ήδη διαθέτει περισσότερους από 40 εκατομμύρια χρήστες και συνεχίζει σχετικά με γρήγορο ρυθμό μεγέθυνσης των χρηστών του. Ήδη έχει καταλάβει την 24η θέση σε σχέση με όλα site κοινωνικής δικτύωσης....για περισσότερες πληροφορίες δείτε  στο ίδιο το Vkontakte. 

Πληροφορίες σχετικά μ'αυτό δείτε στο σχετικό άρθρο  της Βικιπαίδειας. Αν πάλι  είστε Ρωσόφωνος , ιδού μια εξαιρετική ευκαιρία να γνωρίσετε κόσμο. 

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

Ταξίδια με ωτοστόπ και υπνόσακκο

Σήμερα έπεσε το μάτι μου σε μια καινούργια ιστοσελίδα σχετική με ταξίδια , φιλοξενίες και διάφορα άλλα ενδιαφέροντα που αφορούν την διαπολιτισμική επικοινωνία.
Εφτιάξα γρήγορα έναν λογαριασμό προκειμένου να αποκτήσω πρόσβαση στις πληροφορίες που είχε. Όπως και να το κάνεις είναι ένας εναλλακτικός τρόπος ταξιδιού , που τον επιλέγουν αρκετοί άνθρωποι γνωρίζοντας βέβαια εκ των προτέρων τους κινδύνους που επιφυλάσσει.
Το άλλο θετικό στην ιστορία είναι το γεγονός ότι πρόκειται για καθαρά εθελοντική προσπάθεια ή ένα δίκτυο που το έστησαν καθαρά εθελοντές.
Υπάρχει μια φροντίδα για σχετική παροχή ασφάλειας με το δεδομένο ότι για να δεχτεί να σε συναντήσει κάποιος θα πρέπει να του δώσεις εκ των προτέρων τα στοιχεία σου (πραγματικό ονοματεπώνυμο και αριθμό διαβατηρίου) , ώστε να μπορέσει να τα ταυτοποιήσει όταν θα γίνει η συνάντηση.
Η ιδέα είναι απλή ...ακόμα και αν ταξιδεύει κάποιος μόνος του θα έχει στον δρόμο του πολλούς ανθρώπους να συναντήσει , έστω και αν δεν προσφέρονται να τον φιλοξενήσουν ....αλλά απλώς να πάνε μαζί για φαγητό , ή μια περιήγηση ή έστω να πάρει κανείς κάποιες χρήσιμες και έγκυρες πληροφορίες από κάποιον ντόπιο.
Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να επισκεφτεί το site ....σίγουρα είναι κάτι πρωτότυπο....

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Απλά για να κατοχυρώσω το username

Πρώτη μέρα απαγόρευσης του τσιγάρου στους δημόσιους χώρους ...και κάπου εκει χαζεύοντας στο openid σκέφτηκα να κατοχυρώσω την ταυτότητά μου. Είναι το δεύτερο μπλογκ μου ..υπήρχε και ένα για την φίλη μου αλλά πλέον το έχω διαγράψει και αυτό και εκείνη. Το παρόν φιλοδοξώ να είναι κάτι μεταξύ ημερολογίου και αυτοσχέδιων κειμένων. ...Ο χρόνος θα δείξει ...

Δημοφιλέστερες αναρτήσεις

google translate element

google analytics